ചിരിയും മാധുര്യവും,
മറഞുപോയ് അങെന്നൊ
നനയും ഇമകള്തന്
നിഴലിന്റെ ഇരുളില്
മിടിക്കും നെഞമായ്
ചൊരിയും മിഴിയായ്
വിതുമ്പും ചൊടിയായ്
പടരുന്നു വ്യധകള്
കൊഴിഞ പൂക്കള്പൊല്
വിളര്ത്ത കവിളിണയില്
നെടുകെ ചാലിട്ട
കണ്ണീരായ് വ്യധകള്
ഒടിഞ വളപൊട്ടിന്
കിലുക്കം പോലെയെന്
തകര്ന്ന സ്വപ്നത്തിന്
കിലുക്കമയ് വ്യധകള്
ഇരുളും കിലുക്കവും
ഇല്ലാത്ത ലോകത്തു
ഒരിക്കല് കൊണ്ടുപോവും
ആരുമറിയാതെ എന് വ്യധകള്
No comments:
Post a Comment